MEDIA

FRYZ

Bekijk als boek

bekijk als boek

Bekijk als boek
De foto¹s die Hristina Tasheva heeft gemaakt tonen mensen die bewust een bepaalde houding aannemen.Staande mensen,zittende mensen,mensen in een stilgezette beweging.Ogenschijnlijk een portret,meestal ten voeten uit.Maar wie beter kijkt,ziet dat al deze mensen niet zomaar zo staan,dat zij niet zo staan omdat de foto- graafze dat gevraagd heeft,maar omdat zij er zelfvoor hebben gekozen.Ze denken ergens aan,geconcentreerd en met grote inten- siteit,ze houden die gedachte vast,ze praten niet,ze lachen niet,ze hebben al hun aandacht nodig bij hun gedachten.En je wordt dan benieuwd waaraan deze mensen denken,wat ze blijkbaar bindt. Deze mensen denken,op verzoek van Hristina,welke kleren ze zouden willen dragen en waar ze zouden willen zijn als ze de dood tegen zouden komen.En hoe ze zouden willen dat het gebeurt, deze ontmoeting.En al deze mensen hebben zich speciaal gekleed voor deze unieke ontmoeting,waarvan niemand met zekerheid kan zeggen wanneer hij plaats zal vinden en zeker deze mensen niet,die allemaal midden in het leven staan.En die mensen zijn betrapt op dat moment en met die kleding,zoals ze het zouden willen hebben ­ als ze het voor het kiezen zouden hebben.

The pictures Hristina Tasheva made, show people deliberately posing in a certain way. People standing, sitting, taken in a frozen movement. Ostensibly a full-length portrait, but who takes a closer look sees that these people are not standing like this without a purpose, not just because the photographer asked them to, but because they chose to. They think of something, concentrate with great intensity and they hold that thought. They don't talk, they don't laugh, they need all their attention for their thoughts. And you're curious about their thoughts and what apparently connects them. These people think, at Hristina's request, what clothes they would want to wear and where they would like to be at the moment they meet Death. And how they wish this meeting will happen. And all these people have dressed especially for this unique meeting. Nobody can say when it will occur, and certainly not these people in the prime of their life. And these people are caught at that time and with those clothes, as they would wish - if they could choose.

Bekijk als boek
Een patholoog is een arts die zich gespecialiseerd heeft in het bestuderen van morfologische veranderingen en afwijkingen in weefsel. Dit onderzoek wordt gedaan op bioptiemateriaal van levenden (voor de analyse van ziekteprocessen) of op weefsels verkregen door middel van sectie op overledenen (voor het achterhalen van de doodsoorzaak).

Gijs Assmann beschouwt de werkwijze van de patholoog als metafoor voor zijn werkwijze als kunstenaar. Door het fileren van het inwendige en het onderhuids zoeken naar afwijkingen, ziektes, obsessies en onhebbelijkheden probeert hij te tonen wat wij liever niet horen of verborgen wensen te houden. Zijn werk getuigt niet alleen letterlijk van lichamelijke abnormaliteiten maar ook figuurlijk van ethische en morele ongewoonheden.

Karel Assmann, de vader van Gijs Assman heeft altijd gewerkt als patholoog-anatoom. Hij heeft ook deze belangstelling voor het afwijkende buiten zijn vakgebied. Om het grote kwaad van de twintigste eeuw te kunnen begrijpen heeft hij een groot aantal boeken over de Tweede Wereldoorlog verzameld.

In 'Pathologist' is een keuze gemaakt uit het beeldmateriaal van de boeken die Karel Assmann in zijn boekenkast heeft staan heeft over het Nazisme, de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust. Het zijn beelden zonder commentaar of toelichting. Omdat dat niet nodig is: de huiveringwekkende beelden, die deels bekend zijn of bekend lijken, zijn in hun stilte veelzeggend en aangrijpend genoeg.

Concept: Gijs Assmann
Foto-/Reprografie: Paul Kooiker
Keuze: Willem van Zoetendaal

Bekijk als boek

Bekijk als boek
In de innige poëzie van Dick Raes betekent vluchten niet dat wat je doet wanneer je je haastig uit de voeten maakt uit een situatie die bedreigend of angstaanjagend is, nee, vluchten heeft hier ook betekenis als het vliegen: afstand nemen van de wereld en dan toeschouwen, met verbazing, met mededogen en vooral met het verlangen, dat zich overal waar hij zich ook bevindt- overweldigend aan hem opdringt.

voorbij mijn woord
en het verlangen
naar wat ik wilde
maar nimmer was of kon?

In korte, rake gedichten schrijft Dick Raes over dit verlangen en zoekt hij
de troost, die hij in heldere taal doorgeeft aan ons.
De gedichten zijn geïllustreerd door José Fernanda.
Deze illustraties laten zien hoe beeldend deze gedichten zijn en nodigen
meteen uit zélf deze gedichten opnieuw te bekijken.